شبهای لبریز از هیچ

برای شیخ بزرگ

alma7 — Thu, 24 Dec 2009 22:23:18 GMT

آقای بزرگوار آزادیتان مبارک

ملت سبز ایران شما را از یاد نمی برد

پ.ن:حق با شماست گارسیای عزیز کمی دیر هست که بگذارید به حساب گرفتاریهای تلخ این روزهای من.ولی فکر می کنم هنوز تا شب 7 فاصله هست و می دانم باز روز بزرگی خواهد شد.

دیگه معجزه بارون دروغه

alma7 — Sat, 12 Dec 2009 19:47:18 GMT

بی نهایت خسته ام ولی به جای خوابیدن نشسته ام پای این صفحه

یک لیوان شکلات داغ می خورم و موهای دخترک کوچکم را نوازش می کنم

موهایش فرفری است و رنگی نزدیک به زیتونی دارد

من در تشخیص رنگ مو خیلی افتضاحم

دلم بدجوری شکسته باز

دلم یک حال خوب می خواهد نه برای چند ساعت یا نهایتا یک روز

دلم می خواهد چند روز حالم خوب باشد تا مزه و حقیقی بودنش را لمس کنم

اما خوشیهای این روزهای من کوتاه و فانی شده اند

یاد شعر شادمهر می افتم:آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو می بره

دلم هوای جوانی بی دغدغه کرده

هوای بالای پشت بام خواندن:شبا وقتی فضای شهر لبریز بوی بارونه....

حتی جمع شدن با بچه ها دور هم دردی را دوا نکرد چون کسی هست که تمام لحظه های خوب مرا به هم بریزد

با همه این احوال چرا آرزویم ماندن توست نامهربان؟؟

پ.ن:رز عزیز خوشحالم برگشتی همه نوشته هاتو خوندم میام نظر می دم وقتی کمی نیرو پیدا کردم

پ.ن2:غزل خانم گل پیامت رو دیر فرستادی و دیرتر دیدم در هرصورت ممنونم.شانس همیشه از ما یه قدم جلوتره

پ.ن3:برای روشن سازی افکار عمومی :من هنوز خونه مادر و پدر گرامی تشریف دارم.دخترک کوچک من الزاما آدم نیست.عروسک کوچک یک وجبی است با موهای زیتونی فرفری و چشمهای خاکستری.عاشق موهای قشنگش شده ام به شدت

شاید فردایی نباشد

alma7 — Wed, 25 Nov 2009 18:37:43 GMT

وتو هنوز حرف منی

هنوز یادگاریهایت بر دستان من مانده

ببین زخمهایی را که برجای گذاشتی

هنوز تو گذشته و حال منی بی هیچ امید به آنکه آینده من باشی

شاید فردا برای همیشه دفتری بسته شود

شاید من قانون خدای تو را زیر پا بگذارم و بروم اول صف رفتن

من از مبارزه خسته ام فقط همین

دلتنگی و نفرت

alma7 — Sat, 07 Nov 2009 14:02:18 GMT

این روزها به شدت از خودم بیزارم

از این آدم تو سری خوری که شده ام

گمانم مال سن است از تنها شدن می ترسم و دارم به همه اطرافیانم باج می دهم تا تنهایم نگذراند

این آدم امروز اصلا شبیه من نیست.جوانتر که بودم اشتباهات و آزارهای دیگران را جبران می کردم بی کم و کاست

امروز اذیت می شوم و عذرخواهی می کنم

حتی دلم نمی خواهد توی آینه خودم را نگاه کنم.

تصویر توی آینه آن دختری نیست که روزی تحسینش می کردم

دلم برای خودم تنگ شده دلم می خواهد این ترس لعنتی را بریزم دور و خودم باشم

دلم می خواهد مثل قدیم توی دلم بگویم :"به جهنم که مرا دوست نداری در عوضش من از تو بیزارم"

کاش به یاد بیاورم که دنیا نیامده ام تا به میل دیگران باشم اینهمه تایید به چه در من می خورد وقتی اینطور از خودم نفرت دارم

در یاد

alma7 — Thu, 22 Oct 2009 19:23:18 GMT

آهنگ جدید ابی به اسم نوازش رو گوش می کنم

خیلی لطیف ، نمناک و غم انگیزه

حرف فرصتهاست که از دست می روند حرف آخرین دیدار آخرین نوازش آخرین فرصت عاشقی

فکر می کنم در این سالها چقدر فرصت از دست داده ام

بخش بزرگ جوانی من گذشت گذشت؟نه ....سوخت

سوخت و به باد رفت.من هیچوقت جوانی نکردم

احساس می کنم تمام عمرم به بطالت گذشت شاید در نظر دیگران من امتیازات خوبی دارم.درس خوانده ام مدرک گرفته ام و چند سال سابقه کار دارم

اما فقط من می دانم چطور تمام سالهای زندگیم سوخت، در حسرت زندگی، در حسرت جوانی

چه آرزوهایی در دلم پوسید ،خاک شد، محو شد

حتی شرر کوچکی زیر خاکستر به جا نمانده که روزی امید شعله ور شدنش باشد

چقدر دلم می خواست یک شب با دوستانم کنار دریا بنشینم کنار آتشی گرم حرف بزنیم بگوییم بخندیم بخوانیم

چقدر دلم می خواست سفر کنم بروم و ببینم جاهایی را که در عکسها دیده بودم ،تنها

تمامشان سوختند تکه تکه شدند و به تاریخ ذهن سرد من پیوستند

مغزم شده گورستان آرزوهای ونیازهای از دست رفته

از فروغ خواندم:

"آخرین دست ، آخرین برگ، آخرین شانس"

آخرین برگ قمار عمر من کجای بازی رو شد که من ندیدم؟

پاییز

alma7 — Sat, 26 Sep 2009 07:55:40 GMT

باد پاییز هزار هزار رنگ زیبا به دشت ها می پاشد

خنکای مهر را دوست دارم و صدای دل انگیز بارانش را

پاییز فصل محبوب من نیست زمستان و برفش را بیشتر دوست دارم اما پاییز را بخاطر خنکایش رنگهایش و بارانش تحسین می کنم

این روزها می گذرند:خوب- بد -شاد -کسل کننده

ده روزی هست که یک پسر کوچولوی ناز به خانواده ما اضافه شده .خواهرزاده ای که کمی شبیه نوزادی من است و بیشتر شبیه مادرش.

کوچولو به دنیای سخت و بی رحم اما وسوسه انگیز خوش آمدی.

این روزها دنیا را با همه بدیهایش دوست دارم

-ممنونم که با منی.

صبر

alma7 — Thu, 13 Aug 2009 15:46:18 GMT

دلم می خواست کسی مرا بیدار کند و بگوید تمام این روزها کابوسی بیش نبوده

دلم یک قطره آرامش ناب می خواهد یک دم فراموشی تام

دلم یک خواب ابدی می خواهد از حالا تا نهایت

چه کسی گفته خداوند به اندازه صبر آدم ها درد می دهد؟

این دردهای مدام بیش از آستانه تحمل منند

رو به هر طرف می کنم درد و تاریکی است

پ.ن:مثل خیلی های دیگر من هم از نوشتن دردها به بن بست رسیده ام.اعترافات دروغین و نمایشی ابطحی و .. بماند،ایستادگی نبوی و قهرمانیش در ذهن همه ما را تاریخ فراموش نمی کند،تاریخ قطبی و شریفی نیا و رضا یی و خائنین دیگر را نیز فراموش نمی کند.تاریخ جانیان و جنایاتشان را فراموش نمی کند.من فقط همچنان امیدوارم

پ.ن 2:فاطمه عزیزم عروس خانم کوچولو چطوری؟درسته پیر شدم ولی نه اونقدرها.مگه می شه دوستای خوبم رو فراموش کنم.تو و نیاز اولین دوستای من تو نت بودید.امیدوارم زندگی به کامت باشه.باز هم بیا و از خودت برام بنویس.اگر بلاگ رو راه انداختی خبرم کن خانمی.

....

alma7 — Mon, 27 Jul 2009 09:50:18 GMT

هیچ می دانستی چقدر نیازت داشتم؟

برایت گفته بودم در سختی ها به تو دلگرمم؟

چطور شکستی؟چه کسی به تو حق داد فرو بریزی و باور مرا نابود کنی؟

چرا همه اسطوره های خوب کودکیم را سوزاندی؟

قدیس نمی خواستمت چرا دیو شدی؟

چرا پاکی را بی رنگ و بی معنی کردی؟

پس از این من به که ایمان برم؟

تو مرا از من بازداشتی

سکوت

alma7 — Mon, 22 Jun 2009 05:17:18 GMT

در شهری هستم که روسایش برای ماندن پشت میزهایشان زیردستانشان را می فروشند

شهری که مردمی که دو روز اول تجمع کردند یا از کار برکنار شدند یا از تحصیل اخراج

شهری که قدم به قدم گنده لاتهای لباس شخصی ایستاده اند

اینجا مردم با ترس نفس می کشند

دوستی پیغام گذاشته که ننوشتن نشانه ترس نیست؟

من تهران نیستم دوست عزیز وگرنه ساکت نمی نشستم و این بغض تلخ خفه ام نمی کرد

حالا که دورم دیگران را تشویق به چه بکنم؟

برادر خوبم،خواهر نازنینم فقط برایت دعا می کنم

دعا می کنم جانت را که بی باکانه در دست می گیری و می روی فریاد کنی حقت را خداوند حفظ کند

پ.ن:دوست عزیز من در ایمیل دان خیلی تنبلم.حتی مطمئن نیستم میلم فعال باشه.وبلاگ اگر دارید بنویسید.این درد مشترک همه ماست نه فقط من. یا شما.ندا هم فقط یک سمبله از کشته شده هایی که اونقدر مظلومن که حتی اسمشون هم معلوم نیست.شاد باشی

تلخ مثل دروغ

alma7 — Wed, 17 Jun 2009 06:34:18 GMT

هیچ تقلبی صورت نگرفته

اس ام اسها احتمالا به خاطر قطع شدن سیمهای مخابرات به فنا رفته اند

اینترنت و فیلتر شدن بلاگفا و سایتهای بی شمار هم توطعه دشمنان است

راستی یادم رفت بنویسم مایع قرمزی که خیابانها را پر کرده هم شربت آلبالو است

فقط لطفا یکی از ما خس و خاشاکها لطف کند اینها را به خانواده جوانهایی که ظاهرا الکی نفس

نمی کشند دیگر، برساند