من حرفهای دلم را به نزدیکترین کسانم هم نمی گویم

چیزی که مال من است ؛مال منست دلیلی ندارد با تو تقسیمش کنم تا نشان بدهم به تو اعتماد دارم و تو دوست منی

معیارهای ما با هم فرق دارد باور کن موضوع به همین سادگی است.

وقتی با من حرف می زنی خودت بخواهی می توانی زوایای پنهان را آشکار کنی

مجبورت نمی کنم پس حقی بر من نداری که به جبرانش من هم پرده از رازهایم بردارم

نمی خواهم کمکم کنی ،دلداریم بدهی

نیازی نیست اینطوری ثابت کنی دوست من هستی

کافیست حرمتم را نشکنی،گاهی یادم کنی و در حقم بی دلیل بدی نکنی همینها کافی ست تا "دوست" باشی.

پ.ن:این پست را حتما بخوانید من که بی اندازه لذت بردم.تعبیرهای بکر و نابی دارد.

 http://www.ana417.blogfa.com/post-209.aspx

پ ن ۲

امشب از همان شب هایی است که من باز هوس دیوانگی کرده ام

دلم می خواهد تا خود صبح بیدار بنشینم

انگشتان کشیده ات را ببینم که خورشید را از پشت کوه می لغزانی بالا

می خواهم با تو حرف بزنم

خدای من!خدای مهربان من!

هیچ حواست هست این روزها چقدر نیاز دارم با من حرف بزنی؟؟!

هیچ حواست هست که لبه پرتگاهم؟؟!

هیچ حواست هست تمام تنم دستهای لرزانی است که پی نشانیت می گردد؟؟!

می گویند ماه ،ماه توست دارم برایت روزه می گیرم،نماز می خوانم اما.........

تو که ته دل مرا می بینی نه؟

تو این بغضها و حسرتها را که لمس می کنی نه؟

خدایا کجا بودی؟؟آن لحظه تاریک کجا بودی؟؟

چرا کمکش نکردی؟؟

به من بگو چرا؟؟؟

خدایا دستم بدامانت دارم ایمانم را می بازم

به فریادم برس